وحدت و آرامش سیاسی در گرو عدالت سیاسی است. همانگونه که نبود عدالت اقتصادی در یک
جامعه موجب بروز اعتراض و خشم می گردد نبود عدالت سیاسی نیز چنین است.زمامدار شاید خود بی تعلق از گرایش حزبی و سیاسی نباشد اما در مقام عمل باید بی طرفانه عمل کند وگرنه هنر زمامداری او در چه خواهد بود.زمامدار همچون یک پدر باید مظهر وفاق باشد و نه عامل گسست و گسل، و باید عامل رفع بحران باشد و نه ایجاد بحران و تنش.از بایسته های زمامداری ،صراحت گویی است. سیره دو پهلو گویی موجب خلق تفسیرها و برداشتهای متفاوت گشته و جامعه را رودرروی هم قرار می دهد.زمامدار موظف است تا با افراط گرایان هر دو طیف سیاسی به گونه مساوی مقابله کند،چرا که وحدت و عدالت سیاسی تنها در گرو حذف افراطی گری است و جامعه نیز تنها در وادی اعتدال است که در بستر آرامش و رشد قرار می گیرد.او باید چنان عمل کند که همه طیفها و گروههای جامعه وی را از آن خود بدانند. شجاعت تنها در کوبیدن جناح مقابل نیست.زمامدار آن قدر باید حق گو و حق پرست باشد که حتی اگر اکثر حامیان خود را نیز از دست بدهد برایش چندان اهمیت نداشته باشد. دیکتاتورها اگر بخواهند می توانند حامیان افراط گر و قانون شکن خود را آرام و خاموش کنند ولی آنها غالبا یکی به نعل و یکی به میخ می زنند تا هم از رنجش خاطر دار و دسته حامی خود جلوگیری نمایند و هم با سخنان دو پهلو و فریبنده وانمود کنند که حامی اعتدال و منطقند.آنها معمولا یک طرف را با صراحت مورد خطاب قرار می دهند وطرف دیگر را با کنایه ؛آنهم زمانی که دیگر ناچار از بیان و تذکر گردند.اینکه کسی، فردی از جناح مقابل را به قصد دفاع بالا ببرد ولی در آخر سر چنان بر زمینش بکوبد که از اول کار نیز خرابتر شود یا اینکه فردی از جناح موافق را به قصد نقد مورد کلمات بیگانه در زبان فارسی...
ما را در سایت کلمات بیگانه در زبان فارسی دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 146 تاريخ: پنجشنبه 12 خرداد 1401 ساعت: 9:50